เมืองเซี่ยงไฮ้อาจจะเป็นเมืองที่ไม่ได้มีชื่อเสียงในด้านอาหารการกินมากนัก หากเทียบกับเมืองในภูมิภาคอื่นของประเทศจีน โดยอาจจะเนื่องมาจากรสชาติที่หวานบวกกับความมันของอาหารเซี่ยงไฮ้นั้นทำให้คนส่วนมากรู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกปากเท่าใดนัก
แต่แม้ว่ามันจะไม่เป็นที่นิยม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ควรมาริ้มลอง ไหนๆก็มาเมืองเซี่ยงไฮ้แล้ว ในโพสต์นี้เอกอินไชน่าจะพาทุกท่านมาลองกินของกินง่ายๆที่ชาวเซี่ยงไฮ้มักจะนิยมทานกันเป็นอาหารเช้า นั่นก็คือ เซิงเจียน นั่นเองครับ
ร้านที่จะไปกินในวันนี้มีชื่อว่า เสี่ยวหยางเซิงเจียน(小杨生煎)เป็นร้านขายเซิงเจียนที่มีแฟรนไชส์หลายสาขามากในเมืองนี้นะครับ และถ้าจำไม่ผิดเขาก็ไปเปิดสาขาที่อเมริกาแล้วด้วย โดยผมไม่ได้รับเงินสปอนเซอร์มาโปรโมตร้านเขา แต่ผมเคยเห็นเพื่อนร่วมงานที่เป็นคนเซี่ยงไฮ้เขาสั่งมากิน ผมเองก็เลยอยากมาลองกินที่ร้านนี้บ้าง และอยากจะบันทึกเอาไว้ในโพสต์นี้นั่นเอง
เซิงเจียน(生煎) นั้นเป็นที่รู้จักกันในชื่อเซิงเจียนเปา(生煎包) แต่คำว่า เปา(包) ในภาษาท้องถิ่นนั่นก็คือภาษาเซี่ยงไฮ้(上海话)นั้นไม่มี ทำให้คนเซี่ยงไฮ้จะเรียกอาหารชนิดนี้ว่า เซิงเจียนหม่านโถว(生煎馒头)แทนนะครับ
พูดถึงวิธีการทำของอาหารจานนี้กันก่อน ผมขอสรุปแบบง่ายๆ ไม่ลงลึกนะครับ เพราะไม่ใช่โพสต์สอนทำอาหาร 🙂 โดยวิธีการทำนั้นเขาจะเอาแป้งไปห่อเป็นก้อนกลมๆ โดยภายในนั้นจะเป็นไส้เนื้อหมู พร้อมก้อนวุ้นเจลลาติน(ที่พอสุกร้อนจะเป็นซุปอยู่ภายในนะครับ) จากนั้นก็จะโรยงาและต้นหอมสับ
จากนั้นก็นำมาวางเรียกบนกระทะกลมตื้นแบนที่มีน้ำมันราดอยู่บนกระทะ การทอดบนกระทะแบบนี้จึงมีที่มาของชื่อ เซิงเจียนนั่นเองครับ
โดยเมื่อปรุงเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แป้งและเนื้อหมูภายในก็จะสุก ก้อนวุ้นเจลาตินก็จะละลายกลายเป็นน้ำซุปนะครับ ส่วนด้านล่างของตัวเซิงเจียนก็จะเป็นสีน้ำตาลเข้มออกไหม้ๆนิดหน่อย เพราะมันเป็นส่วนเดียวที่โดนกระทะตอนทอดนั่นเอง ซึ่งเวลาเสิร์ฟอาหารจานนี้ ใน 1 เสิร์ฟก็จะมีเซิงเจียนทั้งหมด 4 ลูกในจานนะครับ
โอเค ได้มาแล้ว เรามาลองทานเซิงเจียนกันดูครับ ผมก็กินครั้งแรก กัดไปคำแรก ปรากฏว่า น้ำซุปพุ่งและลวกปากนิดหน่อยครับ กินเซิงเจียนนี้ต้องระวังหน่อยนะครับ เพราะถ้าพึ่งปรุงเสร็จใหม่ๆน้ำซุปข้างในนี้จะร้อนมากครับ น้ำซุปกับเนื้อหมูนั้นก็กลมกล่อมดีนะครับ ส่วนแป้งภายนอกนั้นส่วนที่เป็นส่วนด้างล่างก็จะมีความกรอบ และก็ตัวเซิงเจียนนั้นค่อนข้างจะมันนะครับ
โดยทางร้านก็มีน้ำพริกน้ำมัน(辣椒油)กับน้ำส้มสายชูสีดำเตรียมไว้ให้ โดยเมื่อผมลองจิ้มกินดูแล้ว ปรากฏว่าอร่อยขึ้นกว่าเดิม เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ นั่นก็เพราะความเปรี้ยวและหอมของน้ำส้มสายชูไปตัดกับความมันของเซิงเจียนจึงทำให้อร่อยขึ้น บวกกับผมชอบกินเผ็นอยู่แล้วด้วย น้ำพริกน้ำมันนี่คือแบบขาดไม่ได้เลยครับ
ได้ลองกินของกินเล่นจากเซี่ยงไฮ้จานนี้ก็รู้สึกว่าไม่เลวครับ กินไป 4 ลูกอิ่มใช้ได้ โดยผมว่ามันออกไปทางมันมากไปหน่อยสำหรับผมนะ สรุปผมก็คิดว่าไม่ได้อร่อยเวอร์วังอร่อยอะไร เรียกว่าอร่อยบ้านๆ นานๆกินทีได้ครับ แต่ให้มากินทุกวันก็ไม่เอาดีกว่า ยังไงถ้าใครแวะมาเซี่ยงไฮ้ก็มาลองกินเซิงเจียนในยามเช้ากันดูนะครับ
