เยือนชานเมืองตานตง รำลึกสงครามเกาหลี และส่องประเทศเกาหลีเหนือ

ต้องขอสารภาพว่า นอกจากผมจะสนใจในประเทศจีน ตัวผมนั้นเองก็มีความสนใจในประเทศเกาหลีเหนือเป็นอย่างมาก ด้วยความที่เขานั้นเป็นประเทศที่ค่อนข้างจะปิด ข่าวที่เราได้เห็นได้ฟังก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จมากน้อยแค่ไหน และยิ่งข่าวต่างๆของประเทศนี้ที่แปลกเหลือเกิน ก็ทำให้ยิ่งเพิ่มความ Curious มากขึ้นไปอีก 

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าผมอยากจะข้ามไปอยู่หรือไปเที่ยวนะครับ ผมแค่สงสัย อยากจะสอดส่องดูว่าฝั่งเกาหลีเหนือนั้นเป็นอย่างไรก็เท่านั้นเอง

เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่เที่ยวในจีน ถ้ามามณฑลที่ใกล้กับเกาหลีเหนือ ตัวผมก็จะไม่พลาดอย่างแน่นอนที่จะแวะมายังเมืองที่ติดกับเกาหลีเหนือด้วย อย่างโพสต์ก่อนที่ผมได้เขียนไปเกี่ยวกับเมืองถูเหมินที่ติดกับเกาหลีเหนือ รอบนี้ผมกับภรรยามาเหลียวหนิง เลยแวะมายังเมืองตานตงครับ

เมืองตันตงเป็นเมืองหนึ่งที่อยู่ในมณฑลเหลียวหนิง ซึ่งก็อยู่ติดชายแดนจีนเกาหลีเหนือ มีเพียงแม่น้ำสายหนึ่งกั้นประเทศเป็นพรมแดนธรรมชาติ เมืองนี้ไม่มีเครื่องบิน บินตรงมาจากไทยนะครับ จะมาต้องเปลี่ยนเครื่องเองที่เมืองอื่นของจีน

เกริ่นประวัติศาสตร์สงครามเกาหลี

ต้องขอเกริ่นก่อนนะครับว่าเมืองตันตงเป็นเมืองติดชายแดนของมณฑลเหลียวหนิง มีแม่น้ำสายยาวที่เป็นชายแดนธรรมชาติกั้นระหว่าง 2 ประเทศ คือจีนและเกาหลีเหนือ แม่น้ำนี้ชื่อว่ายาลู่เจียง

ผมพยายามจินตนาการถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ทหาร สงคราม ความทุกข์ยาก การเดินทัพ ชาวบ้านและอื่นๆ  ด้วยบรรยากาศที่ดูอึมครึม ฟ้ามัวๆ ในช่วงที่ผมมาที่นี่ ยิ่งชวนให้ความรู้สึกนั้นดูเศร้ายิ่งขึ้นไปอีก

ในอดีตที่มีสงครามกันบนคาบสมุทรเกาหลี จีนได้ช่วยเหลือเกาหลีเหนือ สู้ก้บเกาหลีใต้ที่สหรัฐอเมริกาเป็นแบ็ค เมืองตานตงนี้ก็เป็นจุดที่จีนได้ส่งทหารข้ามไปยังเกาหลีเหนือนั่นเอง

นี่คือเมืองที่ๆเคยเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเกาหลีนั่นเองครับ

ส่องเกาหลีเหนือที่ชานเมือง

ที่จริงการส่องประเทศเกาหลีเหนือนี่เราสามารถส่องได้จากในเมืองตานตงได้เลยนะครับ ไม่จำเป็นต้องถ่อไปชานเมือง แต่ผมอยากเห็นชนบทเกาหลีเหนือ แล้วก็ตรงชานเมืองนี้ มันมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่เราสามารถแวะไปเยี่ยมชมได้ ซึ่งก็เป็นจุดแลนด์มาร์คที่นักท่องเที่ยวนั้นจะไปกันครับ

พวกเราเลยเช่ารถแล้วขับไปยังชานเมืองกับระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงกับทางคดเคี้ยวขึ้นลงเขาน่ากลัวพอสมควรครับ

เราขับมาถึงยังประตูชานแดนหรือกั๋วเหมินที่มีชื่อว่า ซ่างเหอโข่ว

ประตูชายแดน

ที่ประเทศจีนนั้นจะมีการสร้างประตูไว้ตามชายแดน ตรงจุดที่เป็นเส้นทางข้ามไปยังประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน ประตูชานแดนของจีนนั้นตั้งตระหง่าน พร้อมกับมีกล้องวงจรปิดติดตั้งมากมาย เพื่อสอดส่องดูว่าจะมีใครที่จะลักลอบข้ามมาฝั่งจีนหรือไม่? (แต่คงไม่มีคนจีนลักลอบข้ามไปยังฝั่งเกาหลีเหนือแน่นอน)

จุดนี้มีสะพานรถไฟที่เชื่อมไปยังเกาหลีเหนือด้วยล่ะ แต่ได้ยินว่าไม่ได้เปิดใช้อยู่ในตอนนี้ ในอดีตเป็นสะพานรถไฟที่เอาไว้ส่งกำลังพลทหารจีนไปยังเกาหลีเหนือ ซึ่งผมจะพูดในส่วนต่อไป

อุโมงค์ของทหารจีน

อุโมงค์เก่าแก่นี้เป็นอุโมงค์รถไฟนะครับ มันถูกใช้ในช่วงสงคราม เนื่องจากการส่งทหารไปยังเกาหลีของจีนนั้น

ซึ่งนอกจากจะมีการเดินทางด้วยเท้าข้ามสะพานก็จะมีการส่งผ่านการนั่งรถไฟข้ามสะพานสำหรับรถไฟด้วย ซึ่งอุโมงค์นี้จะใช้เป็นสถานที่หลบของทหารในช่วงกลางวัน พอถึงช่วงกลางคืนก็จะมีการส่งกำลังพลโดยออกจากอุโมงค์นี้ไป

อุโมงค์นี้ปัจจุบันดูแล้วไม่น่าจะถูกใช้งานแล้วล่ะ เหลือไว้เป็นสถานที่รำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตเพียงเท่านั้น

ฉะนั้นจะได้เห็นรูปปั้นของทหารกล้า ผู้เสียสละในสงครามถูกประดับเอาไว้

ความรู้สึกผมเอาตรงๆ คือรู้สึกหลอน วันที่ผมมาเที่ยวแถบนี้ ไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยวคนจึงไม่มีเลย มีแค่ผมกับภรรยา ภรรยาผมก็รออยู่ในรถไม่ได้ลงมาดูอุโมงค์นี้ด้วย อุโมงค์นี้นั้นเป็นอุโมงค์ที่แบบว่าไม่ได้มีการเปิดไฟ ยิ่งเดินเข้าไปก็ยิ่งมืดมิด แล้วเวลาพูดออกไปจะได้ยินเสียงเราสะท้อนออกมาจากอุโมงค์ดังยาวไปจนถึงข้างใน ก็ทำให้รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ยิ่งบวกกับที่นี่มีเหตุการณ์สงครามเกิดขึ้นมาก่อน มีผู้คนเสียชีวิตในแถบนี้อย่างแน่นอน

สะพานขาด

บนสะพานขาดฝั่งตรงข้ามนั้นเป็นอีกประเทศคือเกาหลีเหนือ โดยผมไม่ต้องมองเห็นก็รู้ว่าชีวิตผู้คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้น ดีไม่สู้ฝั่งจีนนี้อย่างแน่นอน

แต่ก่อนจะพูดถึงเรื่องนั้น กลับมาเรื่องสะพานขาดเสียก่อน สะพานนี้เดิมทีถูกสร้างโดยทหารญี่ปุ่น เพื่อให้กองทัพญี่ปุ่นข้ามมาโจมตีประเทศจีนผ่านทางเกาหลีเหนือ ภายหลังถูกใช้เป็นสะพานที่เชื่อมระหว่างจีนและเกาหลีเหนือ

เมื่อเกิดสงครามเกาหลีขึ้น จีนอยู่ฝั่งเดียวกันกับเกาหลีเหนือ จึงต้องส่งทหารข้ามสะพานเส้นนี้ไปช่วยเกาหลีเหนือรบกับเกาหลีใต้และสหรัฐอเมริกา ทางฝั่งนั้นต้องการตัดกำลังพล อเมริกาจึงใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดถล่มสะพานกลายมาเป็นสะพานขาดอย่างที่ผมยืนอยู่นี้

หมู่บ้านเกาหลีเหนือ

จากจุดนี้เราสามารถเช่ากล้องส่องทางไกลเพื่อดูสภาพบ้านเมืองของเกาหลีเหนือที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้ในราคาไม่แพงนะครับ (แนะนำให้เช่าเป็นอย่างยิ่งหากไม่ได้พกมาเอง เพราะไม่งั้นจะมองไม่เห็นอย่างละเอียด)

ฝั่งของประเทศเกาหลีเหนือที่อยู่ตรงข้ามนั้นเป็นหมู่บ้านเล็กๆริมภูเขาที่ดูไม่มีอะไรเลยนอกเสียจากบ้านเตี้ยๆ มีทหารเกาหลีเหนือคอยรักษาการณ์ ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นธงของเกาหลีเหนือโบกสะบัดอยู่เหนือหมู่บ้านอีกด้วย

เราเห็นคนส่วนมากที่อยู่ที่นั่นจะเป็นทหาร แล้วก็เห็นคนขี่จักรยานด้วย เราได้ยินเสียงคนพูดคุยกันแว่วมาไม่ดังนัก เห็นป้อมที่มีคนยืนอยู่ด้านใน เขาก็คงกำลังส่องกล้องส่องทางไกลมองมาที่พวกเราเช่นกันล่ะมั้งครับ

ได้ยินว่าบางครั้งถ้าซื้อตั๋วเรือล่องแม่น้ำสายนี้ เราจะสามารถลงไปยังจุดที่เกาหลีเหนือนั้นเปิดให้เข้าชมได้โดยที่ไม่ต้องผ่าน ตม.เกาหลีเหนือเลยนะครับ เรียกได้ว่าแค่แวะลงไปยืนบนแผ่นดินเกาหลีเหนือเท่านั้น แต่ผมรู้สึกว่ามันไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่ กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นแล้วจะกลับมาไม่ได้ ก็เลยขอข้ามไปดีกว่า

ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูหนาว ฟ้านั้นมืดเร็ว เพียงแค่ 4 โมงเย็นฟ้าก็มืดแล้ว บวกกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนฟ้าจะมืดไวกว่าภาคอื่น เพราะจีนนั้นยึดเวลาปักกิ่งเป็นเวลาหลักของประเทศ แม้ประเทศจะใหญ่แค่ไหนก็ตาม

ฟ้ามืดแล้ว เมื่อเรามองข้ามไปยังฝั่งเกาหลีเหนือ มันนั้นดูลึกลับ เพราะไฟที่เห็น เห็นแต่เพียงไฟทางที่ไม่สว่างมาก ไม่รู้คนทางนั้นเขาอยู่กันยังไงเหมือนกัน

พวกเราก็เพราะว่าฟ้ามืดแล้วก็ควรจะต้องขับรถกลับเมืองได้แล้ว อยู่ที่นี่ ทั้งหนาว ทั้งไม่มีไฟที่สว่าง แถมยังเป็นทางบนภูเขาชัน น่ากลัวว่าจะขับแล้วเกิดอันตราย

ดูคลิปส่องเกาหลีเหนือจากชานเมืองตานตง